Πηγαίναμε σε μία γιορτή

Από το Αλμά Ζωής με βοήθησαν πολύ όταν περνούσα την όλη διαδικασία.

Ήθελα να βρω έναν τρόπο να τους πω ευχαριστώ, ήθελα να βάλω έστω και ένα μικρό λιθαράκι για να βοηθηθούν κι άλλες γυναίκες που αντιμετώπιζαν αυτή την ασθένεια.

Ήθελα να βρεθώ μαζί τους. Την ημέρα του αγώνα της προηγούμενης χρονιάς είχα μόλις χειρουργηθεί και δεν γίνονταν να συμμετέχω. Φέτος όμως μπορούσα. Δεν θα το έχανα με τίποτα.

Μπήκα στη ιστοσελίδα να πάρω πληροφορίες. Προσπάθησα να πετύχω κάποια χορηγία αλλά δεν τα κατάφερα.

Έπεσε τότε η ματιά μου στην “ατομική πρωτοβουλία” . Είπα θα το προσπαθήσω και ότι γίνει. Ότι και να γίνει όσο μικρό ή μεγάλο και να είναι θα είναι για καλό.

Ξεκίνησα προωθώντας το υλικό και δίνοντας αιτήσεις εγγραφής όπου μπορούσα. Αρχικά στη δουλειά μου, στους φίλους μου, στους συγγενείς μου, σε μαγαζιά που ψώνιζα.

Οι κόρες μου έδωσαν αιτήσεις και μάζευαν συμμετοχές και δωρεές από τους συμμαθητές τους και τους γονείς τους, τους καθηγητές τους, τους δικούς τους φίλους.

Σιγα σιγα άρχισαν να μου ζητούν αιτήσεις και να δημιουργούν τις δικές τους ομάδες. Η ανταπόκριση ήταν εξαιρετική.

Η μέρα του αγώνα έφτασε.

Όπως και να το είχα βάλει στο μυαλό μου δεν μπορούσα να φανταστώ αυτό που θα ζούσα.

Μέσα στο μετρό, στους δρόμους, στα σκαλιά κόσμος – γυναίκες, άντρες, παιδιά να φορούν τις μπλούζες και τα καπέλα του αγώνα. Αναγνωρίζαμε ό ένας τον άλλον σαν να γνωριζόμασταν από καιρό, χαμογελούσαμε κοιταζόμασταν και ήταν σαν να μιλούσαμε με τα μάτια.

Πηγαίναμε σε μία γιορτή. Σε μία γιορτή για τη νίκη. Τη νίκη γιατί ξέραμε ότι μπορούμε να τρέξουμε πιο γρήγορα από τη σκιά του. ΝΑΙ πραγματικά μπορούμε να το καταφέρουμε.

Μεταφέραμε ένα τόσο σημαντικό μήνυμα: «Η έγκαιρη διάγνωση σώζει ζωές» και ήταν δίπλα μας οι οικογένειες μας, οι φίλοι μας, οι εθελοντές, οι διοργανωτές του αγώνα. Όλοι είχαμε γίνει ένα.

Όλη αυτή η ενέργεια της αγάπης και της υποστήριξης τι άλλο εκτός από χαρά και κυρίως τι άλλο από «ΖΩΗ» θα μπορούσε να προσφέρει?

Είναι σπουδαίο να γνωρίζεις ότι δεν είσαι μόνος!

Ανυπομονώ να το ξαναζήσω!

Έλενα

Related articles

Φέτος θα τρέξω – Φωτεινή

Φέτος θα τρέξω – Φωτεινή Πέρυσι έτρεξα με τα δύο μικρά παιδιά μου και τη μπαντάνα στο κεφάλι. Δεν ντράπηκα καθόλου. Δεν επέλεξα τον καρκίνο. Φέτος θα τρέξω με τα μαλλιά μου, με την συγκλόνισμένη ψυχή μου, με τη θέληση για ζωή δυνατότερη από ποτέ άλλοτε. Είμαι στον ένα χρόνο από τη διάγνωση και η […]

Μάθετε περισσότερα

Ελένη – Το Race For the Cure είναι για μένα ένα σύμβολο

Με λένε Ελένη και βίωσα τον καρκίνο μαστού πριν δυο χρόνια, στα 26 μου. Ήταν το χαστούκι που μου έδωσε ο εαυτός μου για να παραδεχτώ ότι τον παραβίαζα, ενοχοποιώντας τον για αυτό που είναι. Το Race For the Cure είναι για μένα ένα σύμβολο. Όπως βιώνεις τον καρκίνο και στην πραγματικότητα είσαι μόνος σου, […]

Μάθετε περισσότερα

Μας τρέχει ο Ευθυμίου

Μας τρέχει ο Ευθυμίου Στις 7 Σεπτεμβρίου έφυγε από τη ζωή ένας πολύ αγαπημένος μας άνθρωπος: σύζυγος, πατέρας, συνεργάτης, φίλος, δάσκαλος, συνοδοιπόρος, αλλά και επιστήμονας με όραμα που ενέπνευσε πολλούς συναδέλφους με τις γνώσεις, τη στάση και το ήθος του. Μας λείπει πολύ και, θέλοντας να τιμήσουμε τη μνήμη του, δημιουργήσαμε μια ομάδα στα πλαίσια […]

Μάθετε περισσότερα